Lityum-iyon bataryalar, lityum iyonlarının anot ve katot arasında bir elektrolit sıvısı içinde hareket etmesi prensibiyle çalışır. Şarj sırasında iyonlar katottan anota geçer, deşarj sırasında ise tersine hareket ederek enerji açığa çıkarır. Bu döngü, teoride sonsuz tekrarlanabilir gibi görünse de pratikte her döngüde küçük kimyasal yan etkiler oluşur.
Zamanla anot ve katot yüzeylerinde biriken mikroskobik tabakalar, iyonların serbest hareketini zorlaştırır; bu da bataryanın toplam kapasitesinin ve maksimum çıkış gücünün kademeli olarak düşmesine yol açar. Üreticiler genellikle 500 tam şarj döngüsü sonrasında kapasitenin yüzde 80 seviyesine düşmesini 'normal yaşlanma' olarak kabul eder.
Sıcaklık bu sürecin hızını doğrudan etkiler; yüksek sıcaklıkta (özellikle 35 derece üzerinde) bekletilen veya şarj edilen bataryalarda kimyasal bozulma önemli ölçüde hızlanır. Soğuk ortamlarda ise batarya performansı geçici olarak düşer ama kalıcı hasar riski daha az.
NMC (nikel manganez kobalt) ve LFP (lityum demir fosfat) gibi farklı lityum-iyon kimyaları, enerji yoğunluğu ve döngü ömrü arasında farklı dengeler sunuyor; LFP genellikle daha uzun döngü ömrüne sahipken NMC daha yüksek enerji yoğunluğu sağlıyor, bu yüzden telefon üreticileri genellikle ikisi arasında bir denge kuruyor.
Kullanıcı tarafında yapılabilecek en etkili şey, aşırı sıcaklıktan kaçınmak, bataryayı sürekli yüzde 100'de tutmamak ve kaliteli, PD uyumlu şarj cihazları kullanmaktır. Charjett'in koruma devreli ürünleri, voltaj dalgalanmalarının bataryaya zarar verme riskini azaltmaya yardımcı oluyor.