Kablosuz şarj, Qi standardı sayesinde neredeyse tüm modern akıllı telefonlarda ortak bir özellik haline geldi. Kullanıcı açısından tek yapılması gereken telefonu bir pedin üzerine koymak; kablo takıp çıkarma zahmeti ortadan kalkıyor.
Ancak fizik kuralları burada net bir sınır çiziyor: kablosuz şarj, kablolu şarja göre genellikle daha düşük verimliliğe sahip, çünkü enerji bobinler arasında manyetik indüksiyonla aktarılırken bir kısmı ısı olarak kaybediliyor. Bu yüzden aynı watt değerine sahip kablosuz ve kablolu şarj karşılaştırıldığında, kablosuz olan genellikle daha yavaş ve daha sıcak çalışır.
Buna karşın teknoloji hızla gelişiyor; pedlerin ötesinde masa, araba konsolu ve hatta mobilya içine gömülü şarj yüzeyleri artık üretimde. Bazı araştırmalar, birkaç santimetre mesafeden çalışabilen 'gerçek kablosuz' şarj çözümlerini test ediyor, ancak bu teknolojinin yaygınlaşması için verimlilik ve güvenlik sorunlarının çözülmesi gerekiyor.
Kısa ve orta vadede en gerçekçi gelişme, kablosuz şarj hızının artması ve manyetik hizalama sistemlerinin (Qi2 gibi) standart hale gelmesi olacak. Kablolu şarj muhtemelen yüksek güç gerektiren senaryolarda (dizüstü bilgisayar, hızlı telefon şarjı) uzun süre baskın kalacak, ama günlük kullanımda kablosuz şarjın payı artmaya devam edecek.